تغذيه شيرخوار با شيرمادر در تأمين سلامت مادر و كودك اهميت زيادي دارد . اطلاعات موجود نشان مي دهد ميزان تغذيه انحصاري با شيرمادر و تداوم شيردهي به كودك تا يكسالگي در استان بوشهر به نسبت كل كشور كمتر مي باشد اين مشكل در مناطق شهري استان بسيار بارزتر مي باشد . در اين مطالعه به مـنـظـور تـعيين عـلل ايـن مسئله ؛ 436 پسر ( 213 ) و دختر ( 223 ) زير يكسال به روش تصادفي خـوشـه اي از جمعيت مناطق شهري استان انتخاب شدند و توسط پرسشگران مجرب دوره ديده پرسشنامه اي مشتمل بر 25 سوال با مراجعه به منازل از مادران آنان تكميل گرديد. شروع تغذيه با شيرمادر در 96 درصد در بدو تولد انجام شده بود ولي 80% كودكان زير 6 ماه و 62% كودكان 6 تا 12 ماه شيرمادر را به تنهايي يا با غذاي كمكي مصرف مي كردند. و تغذيه انحصاري با شيرمادر تنها در 47% موارد انجام شده بود . شايعترين علل ذكر شده جهت عدم تداوم شيردهي به كودك« كمبود شيرمادر » ، « شاغل بودن مادر » و «گريه و ناآرامي كودك » بود.
در اين پژوهش مشخص شد كه شيرمادر خوارگي با « ميزان تحصيلات مادر» (05/ › P ) ،« اشتغال مادر در خارج از خانه» ( 001/ › P ) ، «بيماري مادر در دوران شيردهي» ( 001/ › P ) ، «بيماري كودك در دوران شيردهي» ( 001/ › P ) و« آگاهيهاي مادر در مورد برنامه ترويج تغذيه با شيرمادر» ( 05/ › P ) مرتبط مي باشد در حاليكه اين ارتباط با مواردي همچون« ميزان سواد پدر» ، «شغل پدر» ، «تعداد فرزندان زنده مادر» و« وضعيت شيردهي به فرزند قبلي» يافت نشد